Genieten zonder stress om te moeten presteren

Observeren

Observeren is onbevooroordeeld je gedachten onder de loep nemen. Je bekijkt de gedachten zonder er een oordeel aan te verbinden en je ontkent deze niet maar kijkt ze recht in het gezicht aan. Daardoor neem je als het ware eerst afstand van jezelf en kijk je naar de gedachten die je zojuist had. Dit klinkt heel dubbel, dat realiseer ik me.

Het kijken naar je gedachten heeft twee kanten. Onbevooroordeeld kijken houdt in dat je vervelende gedachten, waarvan we meestal de neiging hebben deze te verdringen, ook ziet. De andere kant is dat je je steeds bewuster wordt van de plaag die heel veel gedachten eigenlijk zijn. Soms vormen ze zelfs een onophoudelijk bombardement van verwijten of schreeuwt de ene gedachte om een volgende zodat je in een cirkelgang terecht kunt komen. Dat ga je allemaal zien door je gedachten te observeren.

Je gaat daardoor leren de dingen niet meer te ontwijken, maar recht aan te kijken en aan te pakken. Vluchten kan niet meer. Je neemt waar wat het is en je houdt stand. Hierdoor alleen al wordt het leven een stuk onbezorgder. Je neemt geen gedachten meer mee om daar later iets aan te doen, maar je werkt ze eerst af.

Nietsdoen en genieten

Niets doen is genieten zonder te presteren. Ons leven lang moeten we taken uitvoeren. Even niets hoeven te presteren betekent vrij zijn om te genieten.